Gepubliceerd op 10 november 2016

Paneldiscussie politiek en sociale partners bij SER

‘Als ík 60 ben, dan wil ik ook geholpen worden’

 

Wat betekent solidariteit voor mensen in de metaalsector? PME, PMT en hun uitvoerder MN gingen op zoek naar ‘mensen met een verhaal’ met als resultaat het boek ‘Samen. Over solidariteit in de metaal’. Op 9 november overhandigden Wouter Vlasblom, niet-uitvoerend bestuurder van PME en Jan Berghuis, voorzitter van PMT, de bundel aan staatssecretaris Jetta Klijnsma.

 

‘Solidariteit, wat is dat eigenlijk? Is dat het bevoordelen van de ene groep boven de andere en dat toch iedereen het ermee eens is? Vrouwen en kinderen eerst, zo’n soort principe? Of is het juist een beslissing nemen waarbij je niet weet wie er uiteindelijk beter van wordt? Bijvoorbeeld als je besluit dat een langstlevende gaat profiteren? Ik weet niet of het begrip ‘solidariteit’ altijd zo helder is. Wat ik wel weet: de regelgeving rondom de pensioenen mag dan soms ingewikkeld zijn, zoals hij nu is vastgelegd in de wet is het veel beter dan vroeger. Solidariteit was vroeger wellicht sterker, maar de wetgeving niet.’

Fragment ‘Samen

 

Van een actuarieel adviseur, tot metaalarbeiders, ingenieurs en beleggers. Ze komen allemaal aan het woord in het boek ‘Samen’, een gezamenlijk initiatief van PME, PMT en MN. Zij vroegen zich af of het begrip solidariteit nog leeft in onze samenleving? Hoe staat het met de solidariteit tussen jong en oud? Tussen man en vrouw, hoog- en laagopgeleiden, tussen werkenden en arbeidsongeschikten of andere niet-werkenden? En wat betekent solidariteit voor mensen in de metaalsector? Jan Berghuis, voorzitter PMT: ‘Wij willen laten zien dat solidariteit geen abstract begrip is, maar dat werknemers, werkgevers, gepensioneerden, jong en oud daar elke dag mee bezig zijn. Het boek bewijst dat solidariteit springlevend is.’

 

Draagvlak

Berghuis gaf bij de presentatie van het boek echter ook aan dat hij zich zorgen maakt. ‘2017 is een belangrijk jaar. Een nieuw kabinet moet keuzes maken over de toekomst van onze pensioenen. En dat in een tijd waarin pensioenen onder druk staan. De AOW leeftijd schuift op, we moeten langer doorwerken. Pensioenfondsen hebben last van de economische situatie en de extreem lage rente. Ook solidariteit staat onder druk. Ik pleit er dus voor om de noodzakelijke vernieuwing te organiseren op basis van een breed draagvlak met gebruik van alle beschikbare middelen.’ Daar was staatssecretaris Jetta Klijnsma het mee eens. ‘Een samenleving zonder solidariteit is als een zandkasteel op het strand. Eén golf en hij is er geweest. Collectiviteit, solidariteit en verstandige vormen van verplichtstelling moeten in ons pensioenstelsel overeind blijven. Maar het nieuwe stelsel is geen panacee voor de lage rekenrente.’

 

Paneldiscussie

In een paneldiscussie met D66’er Steven van Weyenberg, SP’er Paul Uhlenbelt (‘Solidariteit moet je organiseren’), Chris Driessen namens de FNV, Hedda Renooij van VNO-NCW en Jetta Klijnsma was er vervolgens minder consensus over wat solidariteit in ons pensioenstelsel nu eigenlijk betekent. Vooral Van Weyenberg kreeg het aan de stok met sociale partners over de bemoeienis van de politiek met de vernieuwing van het pensioenstelsel. ‘Als wij zeggen dat iedereen verplicht mee moet doen, dan is het onze plicht om ervoor te zorgen dat daar netjes mee wordt omgegaan. Anders kun je de verplichtstelling eraf gooien. Dat wil ik ook niet, maar een beetje meer keuzevrijheid? Dat wel.’ Staatssecretaris Klijnsma sloot de discussie af met een oproep aan de SER, om zo snel mogelijk te komen met uitgewerkte voorstellen voor het nieuwe pensioenstelsel. Ze kreeg daarna het eerste exemplaar van ‘Samen. Over solidariteit in de metaal’ overhandigd.

 

Evert (62): ‘Ik was, nee, bén een echt goede vakman. Opgeklauterd van lasser tot projectleider. Tot er vijf, zes jaar geleden een reorganisatie kwam. Ik kon wel door, maar moest dan het hele land door en was dan vaak van huis. Dat zag ik niet zitten. Het enige wat ik hier in Groningen nog kon doen, was servicemonteur worden. Dat heb ik gedaan. Maar dan krijg je met die computers te maken en zo. Alle koelinstallaties zijn computergestuurd. Daar kan ik niet zoveel mee. Want ik begrijp niets van die dingen. En dus slepen Mario en die andere jonge gasten mij nu mijn laatste werkzame jaren door.’ Mario (27): ‘Dat is toch normaal? Daar heb ik geen enkel probleem mee. Ik vind het ook wel gezellig. Bovendien, als ík 60 ben, dan wil ik ook geholpen worden.’

Fragment ‘Samen

 

Solidariteit in de metaal? Het is er nog steeds.